Gidiyorum ve bir dahada hiç konuşmayacağım.Bu son veda artık son haykırış son sitem belkide.Çok güzel günlerimde

oldu hayatımda çok acı çektiğim anlarımda ama hiçbirşey yıldıramamıştı bani taa ki aşkların beni anlamadığını çözene

kadar.Hani bazen gitmek en doğru yol derler susup gitmek en doğru yol,sevdiklerini kalbine gömüp yüreğinin bir parçasını

değil hepsini yanlarında bırakıp gitmek.Herkes bir yorum yapar bazen derler hatta kolay olanı seçtin sen gitmekle diye

ama ama kimse bilmezki gitmenin aslında en zor şey olduğunu çaresizlikler içinde ona mahkumluğun ne kadar zor

olğunu.Sevdam; bu koca şehirde bazen yanlızlığım, bazende kavga ettiğim hüzünlerim,bazen de yüreğimdeki karanlığım oldu.

Şimdi seni bırakıp bu kocaman şehre gidiyorum sensiz diyarlara aslında alışılmışlık bişey benim için bu sen bu koca şehirde

hiç benim olmadın ki sadece varlığın vardı kocaman bu şehirde evet yanımdaydın hepte olacaktın biliyordumda ama aşkım

baktım zarar veriyor çevremdekilere kendimden fedakarlık yapıp gitmeyi tercih ettim çünkü durdugum her dakika üzüyordu

onları oysa.Ben sevdamı hep o aydınlatamadığım yüreğimde yaşattım çok savaşlar verdim onun için her yolu denedim

ölüme bile yaklaştım ama olmadı ne yaptıysamda olmadı.Kimse bilmiyordu ki kendimden bile vazgeçtiğimi.Aşk herşeye

değer ama yinede ne olursa olsun ben hep içimde seni sensiz ömür boyu yaşattığımın mutluluklarını duyacağım şunu iyi bilsinki

tüm sevenler ne olursa olsun vazgeçmesin sevdalarından gerçek aşk son nefesinde bile o sevdiğini haykırmaktır...GERÇEK AŞK

KENDİNİ FEDA ETMEKTİR HERŞEYE...HERKES GERÇEKTEN AŞIK OLUR BİR GÜN UMARIM...

VEYSEL YÜCEL